Huismus in de herfst

Een nieuw seizoen, een nieuwe wind. Na de heerlijke lange warme zomer dwarrelen nu de bladeren van de bomen. De energie trekt naar binnen en we genieten van nog een paar mooie zonnige nazomerdagen. Het loslaten van de blaadjes loopt parallel met mijn loslaten van mijn werk als docent aan de Pabo. Per 30 september ben ik uit dienst. Een lang proces loopt teneinde. Ik mag vernieuwen. En dat doe ik ook. Vanaf deze maand ben ik ondernemer en in dienst van mezelf. Ik schreef er een tekst over:

Vogel. Soms lijk ik er zelf wel één.
In mijn hoofd fladder ik van het ene project naar het andere. Met mijn agenda vol afspraken vind ik mezelf al vliegend terug. Koers bepalen. Dat vraagt het van mij. Telkens weer afstemming vinden in dat wat vleugels geeft of dat wat me aan de grond houdt.
Vliegen wil ik. Dat is wie ik ben. Ontdekken, doorzien,begrijpen. Tekenen,schrijven en verstillen, met mijn kop in de wind,inzoomen en vogelvluchtperspectief. Zwermen en koers bepalen.
Structuren en verwachtingen hebben me lang op plekken gehouden waar ik mijn vleugels niet kon uitslaan. Het was er goed. Maar ergens zat er van binnen altijd een stem die verder ging dan het beantwoorden aan vragen vanuit het georganiseerde systeem waarbinnen ik me bevond. Een stem die me van binnen vroeg.. Waartoe dan? Steeds meer kom ik tot het besef dat wij allen deel uitmaken van één systeem. Dat we verbonden zijn met alles om ons heen. Ieder mens heeft zijn verhaal te brengen opdat we met elkaar een groei teweeg brengen die gaat over verbinding mèt dat grotere systeem. De aarde, de natuur. De mens heeft zijn plaats daarin. We zijn het zo vergeten.
Onderwijs mag juist ook daarover gaan. Kunst heeft daarin al eeuwenlang het vermogen om de dialoog te openen zonder woorden. Wie zijn wij? Wat doen wij? Welke structuren leggen we ons en elkaar op? Wat dient? Wat scheidt? Wat ondersteunt leven en de energie van leven? Wat maakt dat het afneemt? Het is een bijzonder onderzoek om daarin aan het werk te zijn. Middels woorden, ontmoeting, lijnen op papier, het werken vanuit oude Chinese bewegingsleer en verwondering over de natuur voed ik mij. Mijn ziel,lijf en mijn gedachten. Vanaf vandaag ben ik officieel vrij. Ben ik niet meer in dienst van een organisatie maar ondernemer, in dienst van het grotere geheel. Ik verbind me graag aan gelijkgestemden en andersdenkenden. Want met elkaar maken we het verschil.
Een nieuw perspectief op werk en zingeving. En bovenal een ode aan de liefde voor het leven. Mijn leven en dat van jou.
Vandaag vier ik de vrijheid, het avontuur, verandering en het leven wat zich ontvouwt. De werkplaats voor verwondering is officieel geopend.

In de zomer schreef ik me al in bij de kamer van koophandel met mijn nieuwe bedrijf: Werkplaats voor Verwondering. Een werkplaats waar heel veel mogelijk is; een nieuwe professionele speelruimte!

In de afgelopen weken maakte ik nieuw werk. Hieronder vind je een aantal beelden van kaarten en posters die je terug kunt vinden in de webwinkel.Er is ook een speciale gelegenheidsvogel geland voor de feestdagen in de vorm van de kerstmus! Hoewel het nog ver weg is is het toch al leuk om te weten dat ie er is..  (Hij is verkrijgbaar tot 31 december 2018 en in a4-posterformaat en in kaart te krijgen.)

En als laatste  vind je hier mijn nieuwe visitekaartje. Want bij een nieuw begin hoort ook een nieuw beeld waarmee ik naar buiten wil treden.  Voortaan vind je de kaartjes bij je bestelling en zullen ze ook in winkels komen te liggen waar mijn werk is te vinden.

dat was een heel verhaal. Een verhaal van verandering, vernieuwing, huismussen en verwondervogels. Ik houd je graag op de hoogte van alle ontwikkelingen. Kom gerust dus nog eens terug voor meer nieuws.

Een nieuwe start, een nieuw begin. En zachtjes laten dwarrelen dat wat niet meer dient.

Ik wens je een mooie herfsttijd.

Liefs, Toos

No Comments

Leave a Reply

Nieuws! Mussen en verwondervogels geland in de webwinkel. Je vindt ze op de nieuwe kaarten en posters! Sluiten