‘Connecting the Dots’

Gisteren eindigde een reis waar ik drie jaar geleden aan begon. Ik rondde mijn opleiding Do-In af. Mijn reis startte met de behoefte om dichterbij een handvat voor coaching binnen onderwijs te komen. Ik wilde leren over energie. Over welbevinden en wat lichaamsbeweging daartoe kan bijdragen. 
Het werd een reis naar mezelf, door het ‘zelf’ heen, waarin ik leerde begrijpen. Ik leerde over het taoisme, werken met de elementen, de leer van energie en dat wat voedend kan zijn of juist verlies. Ik leerde over volte en leegte, over de kracht van de zachte beweging. Over Ki, Jing en Shen. Over Ki Kei en Sei Kei. Ik leerde kijken, luisteren, afstemmen en lesgeven in Do-In. Ik leerde over de taal die het lichaam spreekt door tong-gezicht-en houdingsdiagnose. Een wonderlijke wereld waar ik geen weet van had. En gisteren zette ik een eerste stap naar de vertaling ervan middels mijn eindpresentatie. Ik schreef een artikel over ‘moving education’ waarin ik oosterse en westerse visie op de mens en het brein onderzocht. Wat betekent het wanneer we kinderen leren luisteren naar deze taal van het lichaam? Wat betekent het wanneer je zelf leert luisteren naar je lichaam en de fluister van je ziel? Over hoofd-hart en buikconnectie binnen het onderwijs.

Het instrument waarmee je leert, acteert en beweegt is je lijf. Het begrijpen van dat lijf als energiesysteem is de basis waarop je kunt bouwen. Je hele leven lang. Het omvat de betekenis van sport en bewegen waarmee je je hart en longen versterkt en jouw energie kunt vergroten. Het gaat over voeding en hoe de keuze daarin jouw energie kan versterken. Over de kracht van de natuur maar ook het werken vanuit talent en plezier. Het durven stilstaan en de tijd nemen om te verbinden met je lijf en geest. De mens in zijn geheel. En vooral gaat het over het leren bewaren van de schatten die je meekreeg bij je geboorte, je Jing. Het leren voeden van je lichaam middels het vergroten van Ki door voeding, beweging en ademhaling en het laten groeien van je bewust zijn. Je Shen. Een oosters perspectief welke voedend kan zijn aan ons westerse denken. Een kader met perspectief.

‘Connecting the Dots’ zei een vriendin van mij deze week. Dat is waar ik nu sta. Alle ervaringen, inzichten en geleerde lessen van jaren komen langzaam bij elkaar. Het geeft grond om vanuit vertrouwen verder te gaan. 
Wat wens ik toe dat we mogen leven vanuit heelheid. Dat we ons verbonden weten met de aarde en haar energie. En dat we leren dat het lichaam waarin je iedere dag weer mag opstaan een instrument is waarnaar je mag leren luisteren. Het is een geschenk. En jij bent de schatbewaarder.

Er is in drie jaar tijd ontzettend veel gebeurd en veranderd in mijn leven. Het waren lessen van loslaten en opnieuw beginnen. Lessen over op pad gaan en verdwalen. Lessen over loyaliteit en grenzen stellen. Ik leerde over mijn eigen grond en de weg van mijn hart. Doordat ik leerde luisteren naar mijn eigen lijf. Het was geen makkelijke weg voor mij. Ik was hardleers. Mijn hoofd en hart stuwde me voort op wegen die mijn creativiteit blokkeerde. Omdat ik zo graag wilde dienen aan een groter doel wat in de hoofden van anderen zat. Mijn buik vergat ik. Het leren luisteren naar je gevoel en daarop anticiperen vond ik ontzettend lastig. De afgelopen maanden brachten me letterlijk tot stilstand. Het was een harde les en tegelijk een van de meest betekenisvolle lessen in mijn leven. En daar dank ik voor.

Ik besef me nu dat ik mijn bron van creativiteit te dienen heb.
Ik dien niet meer aan systemen waar energie wegvloeit. Uit alle macht heb ik telkens weer geprobeerd het tij te keren. Maar ik weet nu dat je op een ander niveau mag werken om de huidige blokkades in systemen op te heffen.

Je hebt volte en leegte. Jitsu en kyo. In energiebanen in je lijf, maar ook in het grote systeem. Op het wereldse toneel. Werken vanuit de leegte brengt opnieuw balans. Spanning is niet weg te drukken. Je concentreren op de plaats waar de leegte voelbaar is, brengt opnieuw een stroom op gang. Die manier van kijken naar systemen is de grootste omwenteling die ik heb mogen maken. Ik heb geleerd te werken vanuit mijn eigen stroom in verbinding met de aarde onder mijn voeten. Ik bouw graag op mijn eigen wijze mee aan een nieuwe weg met de kennis die ik heb opgedaan. Een weg waar energie en potentieel van mensen (kinderen, jongeren en ouderen) en de energie van onze aarde op een wijze gebruikt mag worden waarop we elkaar voeden. Omdat het tijd is.

Teach what you preach. Ik denk dat ik er klaar voor ben. Een nieuw pad ligt voor me. Met grote dank aan ieder die mijn pad kruiste en mij gespiegeld heeft. En voor de kracht van samen. Met diepe buiging voor al mijn lessen.

Toos

2 Comments

  • Reply
    Simone
    9 december 2019 at 10:01

    Wat een mooi verhaal vol levenskracht.

    • Reply
      Atelier van de Dingen
      18 december 2019 at 14:56

      Dankjewel simone!

    Laat een reactie achter op Atelier van de Dingen Cancel Reply