Over veren en vierkracht

De bladeren beginnen al lichtelijk te kleuren, vandaag is het frisser en haal ik een vest uit de kast. Het miezert buiten. Hoe anders dan gisteren; De dag dat de zon scheen en er sprake was een warme nazomerdag. We zaten in de tuin, mensen parkeerden een fiets en dronken een kopje thee terwijl ze al wandelend het bordje ‘levende kunst’ volgde.

Het was open dag in de werkplaats dit weekend. Twee dagen lang openden we de deuren van de werkplaats en de wei en konden bezoekers genieten van een eerste glimp van project veerkracht, de zwerm Blue Birds, kastjes van dromen, landschappen en plaats nemen op het stammetje bij de vogels. Om maar wat te noemen. Er was van alles te zien en te horen. Zelfs de stilte was hoorbaar en voelbaar terwijl de mensen zachtjes langs project veerkracht liepen en de zinnen op de enveloppen, de verhalen, wensen en intenties lazen. Het was een weekend van ontmoeting, verhalen, verrassingen en toevallige verbindingen en herkenning. Steeds vaker kom ik erachter dat we op zoveel manieren met elkaar verbonden zijn. Je noemt een naam en een wereld gaat open. Ergens ligt er een verbinding, een punt van herkenning waar je samen verder wandelt in een gesprek. We delen allemaal iets met elkaar. En zo wordt het web geweven.

Project veerkracht is daar een voorbeeld van. In dit kunstproject worden die verbanden zichtbaar gemaakt. Er zijn 100 talen die begrepen worden wanneer we samen de gemene deler weten en het waarom van de handeling. Veerkracht is een uitnodiging om mee te lopen in een beweging die groter is dan alleen jouw eigen verhaal. Het is het verhaal van mensen, van leven zelf. Veerkracht verbindt, veerkracht groeit. We hebben het misschien ook nodig, we zoeken het of gunnen het de ander in tijden waarin de rek eruit dreigt te gaan. Het raakt aan een universeel verlangen om vanuit grond en gezamenlijkheid een veilige plaats te maken of te zoeken met elkaar. Met dank aan alle buigingen, alle gevonden veren, alle woorden en intenties.

Het waren prachtige open dagen. Er komt er over een tijdje nog een keer één aan. Houd de blog in de gaten. Daar zal ik het delen.

Voor nu wens ik je dat toe wat nodig is om je klaar te maken op de reis naar binnen, zoals het herfstseizoen van ons vraagt. Dat de herfst je mag helpen met het schonen van dat wat niet meer past bij het verhaal wat je bij je draagt. Ik wens je veer- en vierkracht.

No Comments

Leave a Reply